fbpx

Zespół cieśni nadgarstka

ByBożena Czernecka

Zespół cieśni nadgarstka

Jedna z najczęściej spotykanych neuropatii obwodowych, spowodowana zwiększeniem ciśnienia w kanale nadgarstka lub zmniejszeniem jego objętości. Prowadzi to do ucisku i zaburzeń ukrwienia nerwu pośrodkowego. Statystycznie kobiety chorują na nią częściej niż mężczyźni.

Cieśń nadgarstka to sztywna przestrzeń o włóknisto-kostnych ścianach. Rozwija się poprzez ucisk nerwu pośrodkowego na drodze jego przebiegu przez nadgarstek. Charakterystyczne objawy to ból, drętwienie lub mrowienie w obszarze zaopatrywanym przez nerw pośrodkowy dłoniowa powierzchnia kciuka, palec wskazujący i palec środkowy). Często charakterystycznym objawem są też ból i parestezje nocne.

 

Przyczyny powstania mogą się wiązać z ostrym epizodem na przykład: nagłym urazem, złamaniem nadgarstka, urazem typu zmiażdżenie, oparzeniem lub raną postrzałową. Często brak jest jednak przyczyny jednoznacznej, bóle mogą się pojawić w związku z wykonywaniem zawodów, w których powtarzają się ruchy: zginania i wyprostu nadgarstka, siłowe ruchy chwytne, niefizjologiczne zginanie nadgarstka, praca przy klawiaturze komputerowej, obsługa wibracyjnych urządzeń mechanicznych. Istnieją również zespoły wrodzone predysponujące do tego schorzenia jak na przykład: wrodzony wąski kanał nadgarstka, anomalie mięśniowe, przetrwała tętnica pośrodkowa. Ucisk nerwu pośrodkowego

 

Objawy kliniczne:

  • drętwienie i mrowienie w obrębie pierwszych trzech palców ręki
  • bóle głównie w nocy, często nagłe
  • ból promieniujący czasem aż do barku
  • obrzęk ręki
  • zaburzenia czucia
  • osłabienie mięśni zaopatrywanych przez nerw ( zwłaszcza mięśni kłębu kciuka)

Często, aby odczuć chwilową ulgę pacjent wykonuje ruch strzepywania, potrząsania ręką.

Lekarz dokonuje rozpoznanie schorzenia na podstawie odpowiedniej diagnostyki obrazowej (USG) lub czynnościowej (EMG) oraz szeregu testów i objawów z jakimi przychodzi pacjent.

W przypadku cieśni nadgarstka istnieją dwa sposoby leczenia: zachowawcze lub operacyjne.

Leczenie zachowawcze polega głównie na rehabilitacji ( w tym fizykoterapii oraz terapii manualnej, kinezyterapii), profilaktyce, odpoczynku i przerw podczas pracy.

Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi skutków, wykonuje się operacyjne odbarczanie kanału nadgarstka. Po leczeniu operacyjnym niezbędna jest dalsza rehabilitacja, szczególnie nastawiona na przywrócenie ruchomości nadgartka i pracę na bliźnie, aby nie powstały zrosty, które mogą przyczynić się do dalszego ucisku na struktury w kanale nadgarstka.

About the author

Bożena Czernecka administrator

close Powered by Medidesk
Potrzebujesz więcej
informacji?
Oddzwonię do Ciebie!


* Twój numer telefonu nie będzie wykorzystany w celach marketingowych lub przekazany dalej. Wyłącznie oddzwaniamy na podany numer telefonu.
Zostaw numer
oddzwonimy!
Rejestracja
Wyślij zapytanie
na interesujący Cię temat...






Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Salveo, ul. Chorzowska 216 40-101 Katowice w celach marketingowych oraz dla prawidłowej realizacji usługi "umów wizytę".

[recaptcha]