Author Archive Marcin Cebula

Czy wiesz, że powstają ciągle nowe, wspołczesne metody akupunktury? Oto przykład.

Leczenie pacjentów z problemami neurologicznymi oraz ortopedycznymi wymaga dobrej współpracy między lekarzami i fizjoterapeutami, którzy dokładają starań, by przywrócić pacjenta do zdrowia i pełnej sprawności. Mimo że współpraca coraz częściej spełnia oczekiwania zarówno personelu jak i pacjentów, nadal często nie udaje się pomóc w chorym w satysfakcjonującym zakresie. Tutaj z pomocą może przyjść YNSA (Yamamoto new scalp acupuncture), czyli Nowa Akupunktura Czaszki Doktora Yamamoto.

Nowa Akupunktura Czaszki Doktora Yamamoto jest jak nazwa wskazuje, systemem relatywnie nowym. Doktor Toshikatsu Yamamoto z Japonii podczas swoich doświadczeń z pacjentami odkrył, że obszary na głowie i szyi są powiązane z narządami i organami wewnętrznymi człowieka. Opracował i opisał na tej podstawie metodę. Było to w drugiej połowie XX w. W 1973 r. młody neurolog przedstawił swoje odkrycia na zjeździe medycznym w Japonii. W tym czasie jego system nie został zaakceptowany w środowisku lekarskim. Mimo to, widząc skuteczność podejmowanych przez siebie działań, dr Yamamoto kontynuował stosowanie go w swojej klinice przez ostatnie kilkadziesiąt lat. Obecnie, będąc już w podeszłym wieku, dr Yamamoto wciąż z powodzeniem leczy kilkudziesięciu pacjentów dziennie w Miyazaki, miasteczku położonym w południowej części Japonii.

Doktor Yamamoto nazwał swój system Nową Akupunkturą Czaszki Yamamoto. Metoda ta jest najskuteczniejsza w leczeniu problemów ortopedycznych i neurologicznych, ale może być stosowana również przy innych dolegliwościach. Umiejętnie zlokalizowane i nakłute punkty, potrafią momentalnie usunąć dyskomfort (ból). Skuteczność tej metody oceniana jest na poziomie 92%, co oznacza, iż na 100 osób poddanych działaniu akupunktury Yamamoto aż 92 odczuje od razu poprawę.

Przeciwwskazaniami do stosowania systemu akupunktury YNSA są:

• bardzo wysoka gorączka,
• duże osłabienie lub wyczerpanie,
• ropnie lub urazy w miejscu lokalizacji punktu akupunkturowego.

„Postaw kij na słońcu, a od razu powinieneś ujrzeć jego cień” – Li Gan Jian Ying

W tradycyjnym nauczaniu metod akupunktury oznacza to, że osoba wykonująca zabiegi nie powinna mieć wątpliwości co do skuteczności – rezultaty powinny być widoczne natychmiastowo.
Zatem jeśli problem został właściwie zdiagnozowany i właściwie wykonano nakłucie, pacjent zaczyna odczuwać ulgę już w trakcie trwania zabiegu.
Pokazuje nam to, że nie jesteśmy skazani tylko na leki przeciwbólowe, aby szybko usunąć ból.
Co więcej, korzystanie z naturoterapii okazuje się być korzystnym nie tylko z punktu widzenia ograniczenia farmakoterapii w naszym życiu, ale również wspomagania jej. Istotne jest to zwłaszcza tam, gdzie leki nie działają należycie. Przykładem niech będzie część zespołów bólowych kręgosłupa, gdzie nawet silne środki przeciwbólowe nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. W takich sytuacjach akupunktura czy inne formy naturoterapii oraz fizjoterapia wydają się jedynym rozwiązaniem. Oczywiście przy założeniu, że problem nie jest na tyle duży i pilny, aby wymagać interwencji chirurgicznej.

Zespół cieśni nadgarstka to jedna z najczęściej spotykanych neuropatii obwodowych, spowodowana zwiększeniem ciśnienia w kanale nadgarstka lub zmniejszeniem jego objętości, która prowadzi do ucisku i zaburzeń ukrwienia nerwu pośrodkowego.

Cieśń nadgarstka to sztywna przestrzeń o włóknisto-kostnych ścianach. Częściej spotykana u kobiet niż u mężczyzn.

Objawy cieśni nadgarstka:

• ból,
• drętwienie lub mrowienie w obszarze zaopatrywanym przez nerw pośrodkowy, czyli dłoniowa powierzchnia kciuka, palec wskazujący i palec środkowy,
• ból i parestezje nocne, czyli wszelkiego rodzaju drętwienia, szczypania, kłucia itp.

Przyczyny powstania cieśni nadgarstka:

• nagły uraz,
• złamanie nadgarstka,
• uraz typu zmiażdżenie, oparzenie.

Często jednak brak jest jednoznacznej przyczyny a bóle mogą się pojawić w związku z wykonywaniem zawodów, w których powtarzane są ciągle te same ruchy:

• zginania i wyprostu nadgarstka,
• siłowe ruchy chwytne,
• niefizjologiczne zginanie nadgarstka,
• praca przy klawiaturze komputerowej,
• obsługa wibracyjnych urządzeń mechanicznych.

Objawy kliniczne cieśni nadgarstka:

• drętwienie i mrowienie w obrębie pierwszych trzech palców ręki,
• bóle głównie w nocy, często nagłe,
• ból promieniujący czasem aż do barku,
• obrzęk ręki,
• zaburzenia czucia.
• osłabienie mięśni zaopatrywanych przez nerw ( zwłaszcza mięśni kłębu kciuka).

Często, aby odczuć chwilową ulgę pacjent wykonuje ruch strzepywania, potrząsania ręką.

Żeby dobrze rozpoznać to schorzenie, pacjent powinien udać się do lekarza, który przeprowadzi wywiad oraz zleci badania obrazowe.

Sposoby leczenia cieśni nadgarstka

1. Zachowawcze – które polega głównie na rehabilitacji (w tym fizykoterapii oraz terapii manualnej, kinezyterapii), profilaktyce, odpoczynku i stosowaniu przerw podczas pracy.
2. Operacyjne – jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi efektów, niezbędne jest operacyjne odbarczenie nadgarstka.

Po leczeniu operacyjnym niezbędna jest dalsza rehabilitacja, szczególnie nastawiona na przywrócenie ruchomości nadgarstka i pracę na bliźnie, aby nie powstały zrosty, które mogą przyczynić się do dalszego ucisku na struktury w kanale nadgarstka.

Zauważasz u siebie któryś z objawów cieśni nadgarstka? 

Zadzwoń i umów się na konsultację u fizjoterapeuty.

Rozstępy (striae distensae) to wrzecionowate pasma wyglądem przypominające bliznę przebiegające równolegle wykazujące również wiele jej cech w obrazie histopatologicznym.

W obrębie zmian skóra jest pozbawiona przydatków (mieszków włosowych, gruczołów potowych i łojowych). Rozstępy na pierwszy rzut oka przypominają czerwone, sinoczerwone lub białe, perłowe nieregularne pręgi. Ich kolor jest zależny od aktualnej fazy rozwoju. Jest to jeden z najpopularniejszych estetycznych problemów występujących wśród kobiet jak i mężczyzn. Rozstępy tworzą się na poziomie skóry właściwej. Ich powstawanie wiąże się z upośledzeniem fibroblastów, komórek znajdujących się w tkance właściwej, odpowiedzialnych za produkcję 2 rodzajów białek: kolagenu i elastyny. Białka te mają postać włókienkowatą, tworzą uporządkowaną sieć i nadają skórze elastyczność, jędrność, sprężystość. Gdy funkcjonowanie fibroblastów zostaje zaburzone, wytwarzane przez nie włókna są niepełnowartościowe, mniej wytrzymałe i mniej sprężyste, więc gdy dochodzi do ich silnego rozciągnięcia – pękają a w rezultacie tworzy się rozstęp.

Podstawowym czynnikiem który zwiększa ryzyko ich powstawania są predyspozycje genetyczne, czyli osobnicza skłonność do mniejszej wartościowości włókien sprężystych. Dodatkowo na proces powstawania rozstępów wpływają stany fizjologiczne organizmu oraz stany chorobowe. Do najczęstszych stanów fizjologicznych predysponujących do powstawania rozstępów należą: –ciąża (zmiany w okolicach brzucha i piersi) – okres dojrzewania (najczęstszymi miejscami występowania roztępów są uda, piersi, pośladki, okolice stawów kolanowych i barkowych, okolica lędźwiowo – krzyżowa) – szybki wzrost – nagły przyrost tkanki tłuszczowej czy też mięśniowej – menopauza – choroby endokrynologiczne (nadczynność nadnerczy oraz zespół i choroba Cushinga Charakterystyczne dla tych schorzeń jest nadmierne wydzielanie kortykosteroidów.
Podobne efekty daje przewlekła terapia lekami steroidowymi, zarówno miejscowa, jak i ogólna. – niskokaloryczna dieta oraz zaburzenia odżywiania – w wyniku niedostarczania dostatecznych ilości ilości składników odżywczych przebudowa białek występujących w skórze, w tym kolagenu i elastyny, jest utrudniona. Wyróżniamy dwie ewolucyjne fazy rozwoju:

ZAPALNA – występuje obrzęk w skórze właściwej oraz miejscowy stan zapalny wokół zmian, pofragmentowanie i zniekształcenie włókien tkanki łącznej. Występuje głównie kolagen typu III, co świadczy o uszkodzeniu struktury włókien W tej fazie rozstępy są czerwone, sino czerwone lub czerwono fioletowej. Jeśli odpowiednio wcześnie zaczniemy pracować nad rozstępami w tej fazie mamy największe szanse na ich pozbycie się.

ZANIKOWA – na tym etapie można zaobserwować ścieńczenie i zanik naskórka, postępujące spłaszczenie granicy skórno-naskórkowej, następnie zmniejszenie grubości i degradacje tkanki łącznej skóry właściwej. Może również dochodzić do zwiększonej syntezy cienkich, poskręcanych i rozgałęzionych włókien elastylowych. Rozstępy przyjmują biały, perłowy kolor, który wynika z prób regeneracji zerwanej sieci włókien kolagenowych, w tej fazie nie jesteśmy w stanie zlikwidować rozstępu w 100% a jedynie zmniejszyć ich widoczność.

Pozbądź się rozstępów lub zmniejsz ich widoczność z naszymi specjalistami! Sprawdź terapię blizn i umów się na wizytę.

Czy wiedziałeś, że krzem jest drugim najważniejszym pierwiastkiem na naszej planecie, zaraz po tlenie? Udział wagowy zawartości krzemu w zewnętrznych sferach Ziemi wynosi prawie 27%.

Naukowcy Seaborn i Nielsen, udowodnili istotną rolę krzemu w syntezie włókien kolagenowych. Z kolei Reffit i współpracownicy udowodnili, iż kwas ortokrzemowy w stężeniach fizjologicznych stymuluję syntezę kolagenu. Dzięki procesowi krystalizacji nasze kości są twardsze. Natomiast za elastyczność kości odpowiada właśnie kolagen.

Brak krzemu w kolagenie może doprowadzić do zwyrodnień i przedwczesnych procesów  starzenia się organizmu. Proces ten rozpoczyna się od zaniku chrząstki stawowej, co powoduje odsłonięcie powierzchni kostnych, które z kolei prowadzą do zniekształceń. Szczególnie osoby aktywne fizycznie przeciążają układ kostno-stawowy, co sprawia, iż brak krzemu wzmaga ryzyko zniekształcania stawów i kontuzji.

Aktywność fizyczna wzmaga ryzyko

Zazwyczaj największym ryzykiem objęte są stawy podtrzymujące ciało, czyli kręgosłup, biodra, kolana, stopy i niektóre stawy rąk. Dlatego też osoby uprawiające takie sporty jak skoki, biegi, podnoszenie ciężarów, gimnastykę, siatkówkę, piłkę nożną i koszykówkę, powinny uzupełniać krzem profilaktycznie, a nie w momencie, gdy pojawią się pierwsze sygnały ostrzegawcze.

Regeneracja komórek

Krzem w regeneracji komórek sprawdza się w przypadku leczenia urazów, a nawet ma działanie profilaktyczne. Mogą się o tym przekonać osoby, które doświadczyły poważnych kontuzji. Krzem organiczny ma zbawienne działanie w przypadku chorób układu krążenia (wysoki poziom cholesterolu, miażdżyca i nadciśnienie krwi). Krzem organiczny stwarza idealne warunki do komunikacji między mózgiem, a układem krwionośnym. To powoduje, że powinien stosować go każdy – niezależnie od wieku czy sposobu życia.

Niedobór krzemu może nam bardzo skomplikować życie i doprowadzić do niebezpiecznych konsekwencji takich jak niska odporność, czy większa skłonność do urazów mechanicznych. Odgrywa niezastąpioną rolę w profilaktyce chorób  (osteoporoza, Alzheimer, cukrzyca i między innymi choroby nowotworowe). Wybierając suplementy z krzemem, najlepiej wybrać te które mają w sobie największe stężenie Si-G5.

W sferze sportu profesjonalnego, krzem jest nie tylko ważny z uwagi na duże obciążenia jakim stawy są poddawane, lecz również z uwagi na stres związany z zawodami. Uzupełnienie pokładów krzemu w organizmie, pozwala się wyciszyć i skoncentrować, ponieważ ma on wpływ na układ nerwowy. Lepszy sen i wzmocnione procesy myślowe, sprzyjają lepszym wynikom. Dodatkowo krzem ma bardzo duże znaczenie w procesie rehabilitacji, a także przyspiesza okres regeneracji organizmu w momencie roztrenowania.

Profilaktyka

Szczególnie u aktywnych fizycznie osób po 35 roku życia, suplementacja krzemem jest bardzo ważna. Tym bardziej, iż nasze stawy narażone są na nierówny tryb życia. Często siedzimy pół dnia w biurze i następnie udajemy się na siłownie, gdzie nasz organizm poddawany jest intensywnemu treningowi. Nie sprzyja to unikaniu urazów i kontuzji. Co więcej nie tylko jest to niebezpieczne dla stawów, ale również serce i układ krążenia są zagrożone.

Krzem posiada również inne właściwości korzystne dla naszego organizmu. Rodząc się mamy go bardzo dużo, lecz z wiekiem poziom tego pierwiastka w naszych organizmach spada drastycznie.